PROCLAMATIE PRINS FRANS-JAN D’N URSTE 2019

DI JOAR “UNNE BERG SCHIK”

Wij, Prins FRANS-JAN d’n Urste, Mijn vrouwku HESTER, PAGES Davina, Anne, Floor en Jet, Adjudanten John en Leon, Opperbôn John, d´n hele Road van Elf en natuurlijk hun dames, Stichting Carnaval, en de Bônlander Hofkapel verklaren hierbij:

TEN URSTE GERTWIN laat de schoenen schijnen.

Da tur mè de carnaval mar een goei stuksku muziek mag klinken,

En da we genoeg, mar nie te veul zullen drinken.

TEN TWEDDE JAN, laat de schoenen schijnen:

Loopt de polonaise sluit dan gezellig on,

Want vur da gu ’t wit is de carnaval gedon.

TEN DERDE BJORN laat de schoenen schijnen:

Da alle burgemesters kanditaten unne geweldige dag gon beleven,

en wie dur ok zal winnen, het is ons um ut eve.

TEN VIERDE MICHEL laat de schoenen schijnen:

Als we na afloop ergens lekker eier goan eten,

Da de prins mè z’n gevolg, dan zeker nie wordt vergeten.

TEN VIJFDE BART, laat de schoenen schijnen.

As gu de liefde bedrijft mi dees daag,

doe het veilig anders zitte dur over negen moand mi in oewe maag

TEN ZESDE ERWIN laat de schoenen schijnen:

Vat op tijd een goei putje bier,

want ook lol zonder alcohol maar met bier meer plezier.

TEN ZUVENDE ROY laat de schoenen schijnen

Da dun optocht wér schon zal zijn,

en da we genieten van de creaties groot en klein.

TEN ACHTSTE JURIAN en SANDER laat de schoenen schijnen:

Zurgt dur mi z’n alle vur da iedereen dur bij wil zijn,

want Carnaval is voor groot en klein.

TEN NEGENDE YOERI laat de schoenen schijnen:

Bende man, vrouw of geen van twee,

ok gij viert carnaval gewoon mi ons mee.

TEN TIENDE NIELS laat de schoenen schijnen.

Da de dienstenveiling stichting carnaval goed zal doen,

Zodat er weer budget is voor een volgend carnavals seizoen.

TEN ELFDE GLENN en TOM laat de schoenen schijnen.

Wij schuppen niemand terug over de moas al komde doar vandoan,

Samen carnaval vieren in het bonneland da is woar wij vur goan.

Adjudanten LEON, JOHN, Opperbon JOHN en prins FRANS-JAN d’n Urste laat de schoenen schijnen.

WE gon mi zijn alle, dus mi mekoar,

Vur “ UNNE BERG SCHIK” di Joar

ALLAAF.